คุณแค่ 'แก่ขึ้นตามวัย' หรือ 'เติบโตอย่างมีวุฒิภาวะ'

 

เมื่อเวลาล่วงเลยผ่านไป ชีวิตคุณ 'เจริญเติบโต' หรือ 'แก่ตัวตามวัย' สองอย่างนี้แตกต่างกันมาก เพราะมันสะท้อนถึงวุฒิภาวะและการใช้ชีวิตที่แตกต่างกัน แวนอ่านหนังสือตอนหนึ่งของ OSHO เรื่อง วุฒิภาวะ - Maturity ทำให้ถึงกับสะดุ้งเล็ก ๆ

 

"คนที่มัวพะวงตลอดเวลาว่าคนอื่นจะพูดหรือมองเขาอย่างไรนั้น เป็นคนที่ยังไม่มีวุฒิภาวะพอ พวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้อย่างที่เป็นเนื้อแท้ พวกเขาไม่สามารถพูดได้แม้ในสิ่งที่ต้องการจะพูด พวกเขาจะพูดในสิ่งที่คนอื่นต้องการจะฟัง

 

จงเป็นตัวของตัวเอง อย่าพยายามที่จะเป็นคนอื่น วุฒิภาวะคือการยอมรับและพร้อมรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองเป็น ไม่ว่าจะแลกด้วยอะไรก็ตาม จงกล้าเสี่ยงที่จะเป็นตัวของตัวเอง เพราะนี่คือความหมายของสิ่งที่เรียกว่า วุฒิภาวะ"

 

OSHO บอกอีกว่า การแก่ลงไปตามวัยหรือการเจริญวัยเป็นสิ่งที่มีในสัตว์และสิ่งมีชีวิตทั่วไป แต่การเจริญเติบโต งอกงามอย่างมีวุฒิภาวะนั้นมีเฉพาะในคน ดังนั้นหากคุณปล่อยตัวเองแค่ แก่ขึ้นตามวัย ก็คงมีชีวิตไม่ต่างจากสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ

 

ในทางจิตวิทยา คำว่าวุฒิภาวะ หมายถึงความสามารถในการตอบสนองต่อสภาพแวดล้อมอย่างถูกที่ถูกเวลา ถูกกาละเทศะ การเติบโตอย่างมีวุฒิภาวะนั้น หมายรวมถึงการมีเป้าหมายชีวิต มีทิศทาง และอย่างจงใจให้มีการใช้ชีวิตอย่างมีความหมาย

 

ลองมาดูกันว่า การปล่อยให้แก่ขึ้นตามวัย และ การเจริญเติบโตอย่างมีวุฒิภาวะ ต่างกันอย่างไร

 

1. คนแก่แต่ตัวปล่อยให้วันเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ โดยไม่มีเป้าหมาย พวกเขาหายใจ กินอาหารวันแล้ววันเล่า และปล่อยให้ตัวเองค่อย ๆ ตายลงไปอย่างช้า ๆ

 

คนที่เจริญเติบโตจะเน้นพัฒนาตัวเองทั้งทางร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณอย่างมีทิศทางและเป้าหมาย พวกเขาไม่หายใจทิ้งไปวัน ๆ แต่ทุกย่างก้าวจะผ่านการวางแผนและคิดมาแล้วว่าอยากจะเห็นตัวเองดีขึ้นในด้านไหนบ้าง และลงมือทำตามที่คิดไว้

 

 

2. คนแก่แต่ตัวรับมือกับสถานการณ์รอบตัวด้วยสัญชาตญาณทางอารมณ์โดยไม่กลั่นกรองหรือมีการยับยั้งชั่งใจ พวกเขาอยากทำอะไรก็ทำ โดยปราศจากความรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบกับผลกระทบที่จะเกิดกับคนอื่น

 

ในขณะที่คนที่เติบโตอย่างมีวุฒิภาวะจะตระหนักรู้ถึงสิ่งที่ควรหรือไม่ควรกระทำ อันเนื่องมาจากผลกระทบที่อาจสร้างความเดือดร้อนให้กับคนอื่น พวกเขารับผิดชอบผลการกระทำของตัวเองและสังคม

 

 

3. คนแก่แต่ตัวไม่พร้อมจะตัดสินใจและรับผิดชอบชีวิตตัวเอง แต่รักที่จะพึ่งพิงอยู่ภายใต้กำบังของคนอื่นหรือสิ่งอื่นให้รู้สึกปลอดภัยตลอดเวลา พวกเขาไม่เป็นตัวของตัวเอง แต่จะแกล้งทำเป็นคนอื่นเพื่อให้อยู่รอดและได้รับการปกป้องดูแล

 

คนที่เจริญเติบโตอย่างมีวุฒิภาวะกลับพร้อมที่จะพึ่งพาตัวเอง กล้าที่จะเป็นตัวของตัวเอง ตัดสินใจเลือกเส้นทางของตัวเองที่จะพาไปสู่อิสรภาพ พวกเขาไม่กลัวที่จะพูดหรือทำในสิ่งที่ตัวเองศรัทธา แม้ว่าคนอื่นจะไม่เห็นด้วย แต่หากสิ่งนั้นคือสิ่งที่จิตวิญญาณของเขาเรียกร้อง เขาก็พร้อมที่ฟันฝ่าอุปสรรค เพื่อไปให้ถึงสิ่งที่เขามุ่งหมาย


จุดเริ่มของการเติบโตอย่างมีวุฒิภาวะนั้นคือ คุณต้องตัดสินใจที่จะเป็นตัวของตัวเอง ค้นหาการใช้ชีวิตที่มีความหมาย มีเป้าหมายชีวิต ต่อสู้เพื่ออิสรภาพ และพร้อมที่จะรับผิดชอบชีวิตของตัวเอง


การตั้งเป้าหมายในชีวิตก็เหมือนกับการเขียนนิยาย ... นักเขียนนิยายที่ดีคือคุณต้องเริ่มตั้งต้นที่ "ตอนจบ" ก่อน ว่าอยากให้ชีวิตเป็นแบบไหน แล้วค่อยเขียนย้อนกลับมาถึงชีวิต ณ ปัจจุบัน
 

คุณอยากเขียนเรื่องราวชีวิตให้เกิด แก่ แล้วก็จากโลกนี้ไปอย่างไม่มีนัยยะอะไร หรือให้เกิด ใช้ชีวิตให้มีความหมาย เจริญเติบโต และจากโลกนี้ไปโดยสร้างการเปลี่ยนแปลงหรือนัยยะบางอย่างไว้ อยู่ที่คุณเลือกเองแล้วค่ะ

 

Reference:

Wikipedia https://en.wikipedia.org/wiki/Maturity_(psychological)

หนังสือ วุฒิภาวะ Maturity โดย OHSO แปลและเรียบเรียงโดย ดร.ประพนธ์ ผาสุขยืด

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

บทความล่าสุด
Please reload

บทความตามหัวข้อ